Dag 12-14: St Louis-Cofeyville-Oklahoma City- Amarillo

St Louis -Cofeyville

Met pijn in onze harten verlaten we de volgende ochtend St. Louis, we wilden nog even een ijsje bij Ted Drewes halen voor we weggingen, maar helaas was deze nog niet open en met een route van 5,5 uur konden we hier niet op wachten. Ondanks dat het een lange route was was het een erg mooie route om te rijden, voor het eerst sinds de trip richting Niagara Falls waren we onder de indruk van wat we tegen kwamen, veel ranches, uitgebreide vlaktes, echt een midwest gevoel. Vanaf Chicago hebben we steeds geprobeerd om zo veel mogelijk de route 66 te pakken, echter wilde die op sommige plekken nog wel opeens verdwijnen, of niet meer verhard zijn, of zo parallel lopen aan de normale weg dat het gewoon zonde was.  Vanaf St Louis is het ons eigenlijk pas gelukt om grote stukken te kunnen meepakken.

P1040346

Onderweg gestopt bij de Dunkin’ Donuts (ja de drive-inn). Wat zijn die spotgoedkoop hier vergeleken met NYC, 6 dollar betaald voor 2 koffie en 4 donuts.

Toen we aankwamen in Cofeyville was het zoeken naar een hotel, dit was zo ongeveer het enige hotel dat we van te voren niet geboekt hadden. Er waren 2 of 3 mogelijkheden en wij zijn gegaan voor de Best Western. De man bij de ingang was ontzettend vriendelijk maar toen die ons gevraagd had waar we vandaan kwamen kon die toch niet laten om te zeggen; “Now what the hell are y’all doing in Cofeyville, Kansas all the way from Amsterdam”. Ja nou ehh, overnachten want verder is hier natuurlijk geen ruk te doen.

Gelukkig was er een Wallmart dichtbij (isn’t there always), en konden we nog even wat inkoopjes doen. Na het eten zijn we nog even gaan zwemmen in het hotelzwembad. En in de avond een heerlijke milkshake gehaald bij de Sonic ( 50% off after 8).

Cofeyville-Oklahoma City

In Oklahoma ligt het langste bereidbare stuk van de 66 en je komt langs veel charmante stadjes, diners en gebouwen. Zo zijn in Arcadia langs de Round Barn gereden , en hebben we Pops! gezien. Een tankstation/sodapop museum verkooppunt achtig iets.
P1040352

In Oklahoma City hebben we ons behoorlijk vergist, we wisten namelijk niet dat het een van de grootste steden ( oppervlakte) van de VS was en dachten dat het wel loopbaar was. We zijn met de auto naar het stukje op de kaart gereden die aangaf “Downtown” en hebben gelukkig nog wat van de stad mee kunnen pakken. Gewapend met een milkshake ( ja van de Sonic) en een kaart van de stad zijn we aan de wandel gegaan. Zo hebben we de Shakespeare gardens bij de Botanische tuin mogen zien, wat stadsparkjes, het Stadion van het basketbal team, een prachtig memorial van de bomaanslag in 1995 en een enorm eerbetoon aan Mickey Mantle naast het Chesapeake stadion. Kapot van de wandeling ( het was behalve verder dan we hadden gedacht ook nog eens erg warm) zijn we gaan eten in het restaurant van het hotel en in de avond hebben we voor de eerste en enige keer gebruik gemaakt van de sportfaciliteiten van het hotel.

Oklahoma City-Amarillo

Een hotel buffetontbijtje later (sinds St Louis elke dag ontbijt bij de overnachting inbegrepen)  gingen we dan eindelijk naar Texas. Een plek waar ik als kind al nieuwsgierig naar was . De rit was prachtig , grote ranches, paarden en we hebben zelfs een mini-tornado gezien. Vanaf ik denk zon 200 km voordat we in Amarillo aankwamen zagen we al overal borden voor de Big Texan. Blijkbaar was dit nogal een big deal. Het eerste wat we gedaan hebben toen we in Amarillo kwamen was natuurlijk de Cadillac Ranch, ontzettend leuk om te zien, alleen erg jammer dat iedereen z’n graffiti spuitbussen op de grond laat liggen.

P1040368altAuHe9373zxiVJ2Bx_ar77E37IhLVSHO1sMBi0lnixi4E_jpg

 

Een kleine verkenning van het stadje en de 66 later, besloten om het te gaan proberen , eten in de Big Texan. Voor wie het niet weet de big Texan is een restaurant waar ze een steak serveren van omgerekend 2 kilo. Als je deze steak ( en bijgerechten) binnen een uur opkrijgt krijg je hem gratis en beland je in de hall of fame. De snelste tijd ligt onder de 5 minuten!.. Helaas was er niemand die de challenge aanging toen wij er waren, dat had ik wel willen meemaken.
Ik moet zeggen dat ik het restaurant tegen vond vallen, het eten was wel lekker maar zeker niet waardig om het nr 1 steakhouse in Texas te zijn.  Ook werden we voor ons gevoel echt uit de deur gewerkt toen we bijna klaar waren. Leuke plek vanwege de challenge, maar verder denk ik dat je je geld beter in een ander restaurant kan besteden.

P1040377

 

«Vorige                                                                                                                      Volgende»

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s